Zondag 22. november mochten de dappere Wageningsen mannen weer een keer de luxe voelen met een hele team en wisselspeler hun potje te spelen.
Het eerste kreeg van de bond een rust dag om geblesseerde hun nummer 7 a.k.a the beast te menageren. Dus alleen het tweede had een wedstrijd.Nieuwe spelers hadden zo een kans ervaringen te zamelen en iets te laten zien. Ervaren spelers van het eerste kwamen mee om zij te steunen en het team aan te vullen.
Het ging dus uit na Utrecht tegen het derde studenten team, een vergelijkbare opstelling uit nieuwe en oude spelers, maar met toch iets meer ervaring en massa in de forwardsen.
Wij hadden ons nieuwelinge over de de lijn en scrum verdeelt.
Binnen de eerste 5 minuten drukte full-back Jeroen van Gastel de eerste try voor Wageningen, helaas blijkte het ook de laatste te zijn. USRS was al in stad binnen hun volgende bal-bezit de gelijkmaker. Helaas lieten de tweede en deerde Utrechtse try niet lang op zich wachten. De uiteindelijke wedstrijd uitkomst was toen 67-7.
Een uitkomst die niet het niveau reflecteerde op dat Wageningen speelde. Vooral dank een slimme forwardse speel kon Utrecht deze uitslag bereiken.
De nieuwe Wageningense spelers lieten in de loop van de wedstrijd wel hun potentie zien.
Christian, Mark van de Boon, en Paul, de nieuwe franse full-back, in de lijn maakten op mij, die vlaggende aan de zijkant stond, een best goede indruk.
Men durfde in het speel in te gaan en er wordt goed getackeld. Communicatie onder spelers die nog niet lang met elkaar spelen was uitstekend.
Ook Marc-Etienne, Jauke en Jochem en de scrum deden redelijk hun best.
In de deerde helft konden ons nieuwe aanwinsten nog onder bewijs stellen, dat zij ook het club-lied prima beheersen. Het leve RCW!
Overal was een leerzame wedstrijd, die ons positief kan stemmen voor de toekomst van Rugby Club Wageningen. Alleen, ik had ons tweede team ook een iets minder vernietigende uitkomst gewenst.
