RCW2 speelde het afgelopen weekeinde thuis tegen URC3, een team dat iets hoger in de competitie staat met vergelijkbare statistieken. Wij maakten ons daarom op voor een lekkere pot waarin we onze nieuwelingen ruim baan konden geven. Zij werden aangevuld met spelers van RCW1. Deze jongens hadden anders een vrije dag gehad, omdat de bond vertrouwt op het broeikaseffect en niet uitgaat van bevroren velden later in het jaar, zodat RCW1 toch wel genoeg wedstrijddagen over gaat houden om het kampioenschap veilig te stellen.
Het stralende weer beloofde een mooie dag, voor het team dat de zon in de rug had althans. Bijzonderheden in onze line-up waren in de pack de mix van ervaring en jeugdig enthousiasme dat gaandeweg steeds meer grip op de zaak leek te krijgen tijdens scrum. In de tweede helft daalde de leeftijd van de eerste rij met een slordige tien jaar, toen Maarten Jacobs (“speelt hij nog?”) de nummer 1 overnam van James en Hans op stal de tap aan ging zetten waardoor Mark van der Ham hooker werd. Dit resulteerde in iets meer stevigheid, hoewel dit ook toegeschreven kan worden aan de voelbare verbetering in de tweede rij doordat Marc-Etienne zich steeds bewuster werd van deze positie, die hij deze dag voor het eerst vervulde.
Om de jongste Huijbers telg alvast het spel bij te brengen, reed papa Jeroen met de kinderwagen door het Wageningsche try-gebied. Stukje vroegtijdige full-back training zou je zeggen, echter vond URC3 het toch wat link en omdat zij op dat moment net iets vaker in ons try-gebied kwamen dan wijzelf, liepen zij dus meer risico om aldaar door deze peuter getackeld te worden. Bovendien stonden we al met 15 man in het veld dus is Sarah vriendelijk verzocht zich als wisselspeler beschikbaar te houden.
Verrassingen waren er ook bij de driekwarten. In het dagelijks leven Tweede Rijer en teamcaptain van het Eerste, maar afgelopen zondag Eerste Center: Jaap Eisma. Met zichtbare moeite onderdrukte hij zijn natuurlijke driften: het praten tegen de scheidsrechter en het hard ingaan, hetgeen toch wel zijn lievelingshobby is. Toch vond hij zijn spel ook in de drie-kwart lijn en wist goed samen te spelen met zijn Tweede Center, Jouke Sjollema, wat resulteerde in diens eerste try met dientengevolge een zoemba na zijn tweede wedstrijd. Een andere zoemba was er voor Scrumhalf Jan Hüskens die de bal keurig bij hoekvlag wist te planten.
Helaas bleef het voor Wageningen bij deze twee tries. Er werd aan Wageningsche kant goed getackeld door zowel onervaren jongens als oude rotten. De meest memorabele tackel kwam van Maarten die zijn schouder hard tegen de knieën van een voorwaartse zette, die daardoor alleen maar achteruit ging. Het mocht niet baten. Penalty kicks waren er eigenlijk aan beide kanten weinig, maar aan beide kanten kwamen slordigheden voor. Helaas wist URC3 hier net iets beter van te profiteren, waardoor zij acht tries aan onze zijde wisten te drukken. De stand 10-52 was het resultaat van 80 minuten lekker knokken zonder veel narigheid en omdat we veel nieuwelingen hadden die erg veelbelovend spel lieten zien, waren we toch in een feeststemming.
De derde helft was door zeker een kwartier onafgebroken zang een overtuigende winst voor het thuisteam en de middag werd afgesloten met bokbier en mosselen, liefdevol klaargemaakt door RCW2 teamcaptain Richard, die voor deze wedstrijd tevens de vermeldingen Most Valuable Player, Best Hair en Best Dummy-Tackle op zijn naam mag zetten.
