Rugby Club Wageningen

Strijdend ten onder

Wageningen mocht afgelopen zondag in Utrecht aantreden tegen de studenten, koplopers in de competitie.
USRS-3 heeft dit seizoen een hoog niveau van vastberadenheid laten zien. Sinds de laatste ontmoeting met de Wageningse heren in oktober vorig jaar, hebben de Utrechtse mannen het voor elkaar gekregen ongeslagen te blijven. Zo'n slordige 10 try's per wedstrijd bezegelden afgelopen weken de overwinning. Wageningen stond een zware pot te wachten.
Door hevige regenval kon de originele kick-off tijd niet aangehouden worden. Vroeg op de dag moest al driftig heen-en-weer gebeld worden onder de Gelderse heren om de planning aan te passen. Dit alles ten spijt, stond er rond de klok van half 3 een team klaar om één van de zwaarste wedstrijden van het seizoen te spelen.
Aangekomen in Utrecht werden alle neuzen dezelfde kant op gedraaid. Een donderpreek van reserve-'all rounder' annex coach Simon Bush zorgde ervoor dat het idee duidelijk was. Vandaag moest er gewonnen worden. Het spelplan is het gehele seizoen door niet veranderd. Simpel spel vanuit de voorwaartsen zou de bal aan de lijn leveren. Doe dit vaak genoeg, dan vallen de try's vanzelf.
Het formaat van de Utrechtse voorwaartsen leek Wageningen dit plan enigszins te doen vergeten. Tackles werden hoger dan gepland ingezet en het supportwerk werd zo nu en dan bemoeilijkt door een omhoog gehouden speler. De eerste try voor het thuisteam was al snel een feit.
De reactie van de gasten liet niet lang op zich wachten. Opnieuw gevonden inzichten leidde tot een veroverde bal. Deze wist door de lijnspelers de wing te bereiken. Dit resulteerde in een try op de naam van Jeroen. Door het ontbreken van conversies tot dit punt, was de score gelijk. Alles kon nog gebeuren.
Gedurende de rest van de wedstrijd ontstond echter een verschil. Hevige druk vanuit het ervaren Utrechtse pack gaf weinig mogelijkheden aan het aanvallende Wageningen. Moeilijke passes, enkele knock-ons en gebrek aan ruimte voor de wingers op het gladde veld waren het resultaat.
Onvermoeibaar vasthouden aan het oorspronkelijke plan leverde nog wel een fraaie try op door eerste center Gabriel. Helaas waren deze twee try's, in tegenstelling tot oktober 2009, niet genoeg om de winst te garanderen. Zeven try's van Utrecht bracht hen een stapje dichter bij het kampioenschap.
Dinsdag zal er als altijd weer hard gewerkt worden op het trainingsveld. Aanstaand weekend is de laatste competitiezondag.

RCW - de Scrumbocks, 7 maart 2010

Wegens personele problemen betraden de Scrumbocks op zondag het veld met 13 spelers. Conform de regels ging er bij de kick off ook 1 Wageninger naar de kant. En met het vertrekken van de rechter winger leek ook al het Wagenings verstand van het veld vertrokken te zijn.
De eerste 20 minuten van de wedstrijd stond vooral in het teken van Tielse onmacht en Wageningse onkunde. Bij coach Simon viel het haar bij bosjes uit.
Onder leiding van de aangewezen ref modderden beide teams aan, de Scrumbocks vooral via hun voorwaartsen. Hun snelle rucks zorgden ervoor dat zij op voorsprong kwamen en door de gemiste conversie keek RCW tegen een 0-5 achterstand aan.
Gaandeweg kregen de backs van Wageningen eindelijk door hoe zij met 1 speler minder hun posities moesten bepalen, wat resulteerde in een break van Paul, waardoor via het inschuiven van de fullback winger-voor-de-wedstrijd Ferdinand de bal keurig kon drukken aan de linkerkant van het try-gebied. Voor onze linksvoetige kicker Kenn toch net even te lastig, dus stond het 5-5.
De voorwaartsen van Tiel werd na deze try steeds feller tegenstand geboden door het Wageningse pack. De scrum liep aan paarse zijde goed en daardoor kon de flitsende Gabriël voor een tweede Wageningse try laten aantekenen. Dit keer uiterst rechts, niet gemakkelijk voor een Engelsman. Die in een later interview verklaarde naast de bal ook de kicking tee en zelfs pollen Wagenings gras tussen de palen probeerde te schieten. Misschien dat we dat voor de volgende wedstrijd ook deze Engelsman moeten uitleggen met alleen de bal er ook al 2 punten voor een conversie gegeven worden. Met rust stond het dus 10-5. Maar die rust werd niet bereikt zonder de nodige slordigheden over en weer.
In de tweede helft was het Wagenings plan om door te stoten, maar ondanks de wissels op de wing en in de derde rij zag het daar in het begin niet naar uit. Uitkomst voor Wageningen waren de rappe benen van Gabriël, die over de rechterkant langs al zijn tegenstanders racete, ook te snel voor zijn support. Gelukkig omzeilde hij de fullback van de tegenstander en drukte zo de derde try voor RCW.
In het vervolg van de wedstrijd werd duidelijk dat de extra energie van het scoren van try’s Wageningen de overhand bood en nog 2 try’s warden er gedrukt en zowaar werd er 1 conversie raak geschoten.
Dit alles resulteerde in een 27-5 overwinning, met als grote waarschuwing dat het voor komende zondag een stuk beter moet, wil er wederom gewonnen worden.

The creatures outside looked from pig to man, and from man to pig, and from pig to man again; but already it was impossible to say which was which. (George Orwell, Animal Farm)

Regen, een zwaar veld en een wedstrijd op een doordeweekse avond: voor de zware voorwaartsen van de Pigs de ideale omstandigheden. Dit in tegenstelling tot de snelle lichte lijn waar Wageningen dit jaar veel punten mee scoort. Wageningen begon de wedstrijd bovendien met een geïmproviseerde scrum: twee Engelstalige invalprops in de front row, de Ier James Mulkerrins op de tight head en de Brit Kenn Lycett op de loose-head. Een Franse nummer 8 in de vorm van Matthieu Destrameu, de Duitse flanker Ferdinand Peters en de Dordtse Bastiaan “bagger” Molleman bracht het aantal nationaliteiten in de scrum op 6.

De wedstrijd begon dan ook rommelig waarbij de scrum ingespeeld moest raken en de Pigs sterker waren in het losse werk. Desalniettemin was de eerste scoringskans voor winger Jeroen van Gastel die na een kickje net voor zijn tegenstander de bal kon drukken in het trygebied. Helaas stond de scheidsrechter te ver weg om de try te kunnen zien waardoor de try niet werd gegeven. In het vervolg werd na enkele rucks op 5 meter van de Arnhemse tryline de bal wijd gespeeld waarna Pablo de eerste try van de wedstrijd kon drukken. In de eerste helft bleven de Wageningse backs dreigend en was het Rik Timmermans die naar een goede break de tweede try kon drukken.

Wellicht kwam het door de sigarenrook van de oude garde van de Pigs langs de zijlijn, maar de Pigs konden terugkomen in de wedstrijd met een try in de hoek van het trygebied. Het spelbeeld verbeterde niet: de Pigs probeerden gebruik te maken van breaks naar binnen met de voorwaartsen. En Wageningen probeerden met snelle ballen en mannen op snelheid de Pigs te verslaan. Jeroen van Gastel kon uiteindelijk toch een try drukken na een mooie aanval langs de zijlijn van het veld.

In de tweede helft werd het spelbeeld niet veel beter waardoor over en weer diverse irritaties ontstonden. De Pigs konden na slecht tacklewerk halverwege de helft van Wageningen een break maken en hadden weer aansluiting bij Wageningen. Na diverse wissels waaronder Job Aussems voor scrum half Jan Huskens en Christiaan de Kleijn voor Mark van de Boon golfde het spel op en neer. Halverwege de tweede helft werd de Arnhemse nummer 8 van het veld gestuurd na het wijzen richting de scheidsrechter met slechts 1 vinger. De overtal situatie van de Wageningers duurde niet lang want ook een Wageningse derderijer werd weggestuurd, nu voor slechts 10 minuten. De wedstrijd rommelde door waarbij uiteindelijk de beslissende treffer werd gescoord na een snel genomen penalty halverwege de helft van de pigs. Kenn Lycett pikte de bal op en spurte richting de tryline. Ondanks dat 2 Arnhemmers aan hem hingen kon hij de bal nog passen naar de Australische speler-coach Simon Bush (die het aantal nationaliteiten in het Wageningse team op 7 bracht). Hij kon tussen 3 Arnhemmers door de bal drukken. De conversie was voor Kenn Lycett die uiteindelijk 3 van de 4 conversies benutte. De Pigs zetten alles op om nog gelijk te komen. Uiteindelijk konden ze via een snel genomen penalty op 5 meter van de Wageningse tryline nog scoren. Terwijl Wageningen aan het slapen was pakte een net ingekomen pig de bal op en stormde over de tryline. De conversie werd niet raak geschoten waardoor de eindstand uitkwam op 17-26 in het voordeel van Rugbyclub Wageningen.

“It giet oan!” was de boodschap die na een lange, rugbyverstoken winter onze gretige oren bereikte. Tijd om de noppen uit het vet te halen! Naar Driebergen, hoewel het een thuiswedstrijd was, omdat het Wageningsche veld nog niet door de gemeente was goedgekeurd. Iets onwennig knoopten we de schoenen, die zo lang werkloos in de hoek hadden gestaan, om onze paarse kousen: het voelde goed!

De slagkracht mocht er wezen: een volledige lijn en pack en ondanks een aantal blessures zelfs wisselspelers waaronder twee extra props. De tactiek was doeltreffend: voorwaartsen leveren de bal en de driekwarters maken de breaks. Dit resulteerde al snel in de eerste try door Jeroen van Gastel, en er was meer waar dat vandaan kwam getuige de tries van Pablo Rouwet en Paul Levaux.

De Ref was onze eigen Rob Plomp, maar dat betekende niet dat we geen penalty’s tegen kregen. Dat kan ik mij herinneren omdat er telkens sprake was van verwarring over wat nou eigenlijk 10 meter was. Gelukkig wist de lijnrechter – die net tot 10 had leren tellen – het precies, en hij was niet over het hoofd te zien.

Ik geloof dat deze winter de voorwaartsen in elk geval goed heeft gedaan. Een paar weken in het krachthonk was precies wat we nodig hadden om de scrum eens goed neer te zetten en consequent te winnen. En gescrumd werd er genoeg doordat er hier en daar kleine roestvlekjes op ons balspel zijn gekomen de afgelopen tijd, met de nodige knock-ons en off-sides van dien. Het is heerlijk om in zo’n geval met een harde scrum de bal weer terug te kunnen krijgen!

Er valt op het spel van de pack wel het één en ander af te dingen. Line-outs gingen suboptimaal waardoor er geen bal met zekerheid vanaf de zijlijn de driekwarters bereikte. De hoogvlieger-award gaat daarom dus ook niet naar eerste springer Jaap Eisma, maar naar de hooker van de Panthers, die een paar keer gezellig in de lucht heeft gehangen.

Man of the match werd Mark van der Ham die, na een harde hit opgelopen te hebben toen hij een bal ving, rustig verder ging met scrums winnen, zich altijd aanbood en overal bij was als supportspeler.

Onze captain heeft officieel promotie gemaakt van Kapitein Roodbaard naar Keizer Barbarossa(@uberhaupt.de) en heeft deze dag gewonnen gelijk een veldheer van zijn kaliber waardig is. De slag bij Monte Porzio waarin zijn Heilige Roomse Rijk in 1167 de legers van Paus Alexander III versloeg en Rome innam, was niet half zo spectaculair. De voorsprong die we in de eerste helft behaalden hebben we niet meer ingeleverd, wat resulteerde in een eindstand van 43-21. Keurig op tijd voor de wedstrijd Schotland-Frankrijk waren we terug op Stal, alwaar we de dag afsloten met vetput snacks (vreselijk irritant dat op kaassoufflés geen eersterijbelasting staat) en goudgele 2-liter pretcilinders. Hoewel het Paul’s eerste try bij Wageningen was, wilden we zijn Franse feestje van die dag niet al te hard verpesten: die zumba komt een ander keertje wel.